Κυριακή, Νοεμβρίου 12, 2017

Γιώργης Χριστοδούλου: Η «μαμά» μου, η Αρλέτα

Έχει μόλις τελειώσει από μια ηχογράφηση στο στούντιο και μου προτείνει να πάμε μια βόλτα με τα πόδια στις γειτονιές των Εξαρχείων. Κάποια στιγμή μου δείχνει ένα σπίτι. «Αυτό είναι το σπίτι στο οποίο ζούσε η Αρλέτα για πάρα πολλά χρόνια. Εδώ ξεκίνησε η φιλία μας», μου λέει. Γνωρίζοντας την ιδιαίτερη σχέση που είχαν οι δυο τους, του ζητάω να μου πει πώς έγινε η γνωριμία τους.



Η ΑΡΛΕΤΑ ΚΙ ΕΓΩ
«Την Αρλέτα ως τραγουδίστρια τη γνώρισα στα 8 μου, όταν η φωνή της ήρθε και με βρήκε ένα μεσημέρι στον κήπο της γιαγιάς και του παππού, στο σπίτι τους στο Πόρτο Ράφτη, όπου περνούσα τα καλοκαίρια μου. Το ραδιόφωνο έπαιξε ένα τραγούδι της και ήταν σαν να με διαπέρασε ηλεκτρικό ρεύμα. Έμεινα δύο μέρες άγρυπνος, κολλημένος στο ραδιόφωνο, μήπως και κάποιος παραγωγός παίξει ξανά το τραγούδι και πει ποια τραγουδάει. Ήταν το τραγούδι «Το καλοκαίρι». Ήμουν τυχερός, γιατί μόλις είχε κυκλοφορήσει ο δίσκος «Ένα καπέλο με τραγούδια» και δύο μέρες μετά, η Αρλέτα έδωσε συνέντευξη στο ραδιόφωνο. Παράλληλα, είδα και μια φωτογραφία της στη Ραδιοτηλεόραση. Από τότε την ερωτεύτηκα! Πέρασα τρία χρόνια ακούγοντας τα τραγούδια της, μαζεύοντας όσο υλικό μπορούσα, παρακαλώντας όλους αντί άλλα δώρα να μου χαρίζουν δίσκους της Αρλέτας. Κάπως έτσι έφτασα μέχρι τα 11–12 μου, όταν έγινε μια συναυλία της Αρλέτας στον Λυκαβηττό και έπεισα τη μαμά μου να με πάει. Ήταν τότε που πήγα και τη βρήκα στο καμαρίνι της. Μου έδωσε μάλιστα και ένα αυτόγραφο, που το κρατούσα ως φυλαχτό. Λίγους μήνες μετά, βρήκα σε ένα δημοσίευμα από το αρχείο μου ολόκληρο το ονοματεπώνυμό της. Έκανα, λοιπόν, μία κίνηση που ήλπιζα ότι θα έφερνε καρπούς. Άνοιξα τον μεγάλο, κίτρινο τηλεφωνικό κατάλογο του ΟΤΕ και έψαξα το τηλέφωνό της. Όντως υπήρχε, μαζί με τη διεύθυνση. Ένα μεσημέρι, λοιπόν, κατέβηκα μόνος μου στα Εξάρχεια και βρήκα την οδό και το σπίτι της. Λίγο πιο κάτω υπήρχε ένα ψιλικατζίδικο, από το οποίο την πήρα τηλέφωνο. Της είπα ποιος ήμουνα και με θυμήθηκε αμέσως. Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πού βρήκα το θάρρος –θράσος θα έλεγα– να το κάνω. Βγήκε στο μπαλκόνι, με χαιρέτησε και μου είπε να ανέβω.

ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ

Από τότε ξεκίνησε μια φιλία που κράτησε τριάντα χρόνια. Ήταν η «νονά» μου στο τραγούδι, αυτό ήταν όμως το λιγότερο, μιας και με την Αρλέτα μοιράστηκα τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μου». Τον ρωτάω εάν η σχέση τους ήταν μια σχέση μητέρας - γιου ή μια σχέση μεταξύ φίλων. «Η σχέση μητέρας - γιου εμπεριέχει πολλές φορές και μια κτητικότητα, η οποία δεν υπήρχε στη δική μας περίπτωση. Είχαμε όλη την ομορφιά της σχέσης μεταξύ μάνας και γιου, χωρίς όμως να υπάρχουν όλα εκείνα τα άσχημα που μπορεί να προκύψουν σε μια τέτοια σχέση. Υπήρχε ένα κανάλι που ανοίχτηκε ανάμεσά μας και λειτουργούσε σχεδόν μεταφυσικά. Φτάσαμε σε σημείο –ειδικά τον τελευταίο καιρό– να συνεννοούμαστε με τα μάτια».

Η Συνεχεια ΕΔΩ 

Κυριακή, Νοεμβρίου 05, 2017

Αρλέτα 1973_Ο άνθρωπος του τότε-Ηχογράφηση σε μπομπινόφωνο UHER.mp3



Martha Economopoulou


Άλλο ένα τραγούδι, απο την μποπίνα του 1970-1973, που ανακάλυψα και ψηφιοποίησα, πρίν 2 χρόνια!Προφητικό και διαχρονικό, αφού ο Άνθρωπος του τότε (μελλοντικό, το τότε!), είναι ο άνθρωπος του 21ου αιώνα, δηλαδή,...ΕΜΕΙΣ, σήμερα!!!Κρίμα, που δέν πρόλαβε να το ξανα-ακούσει, η Αρλέτα, που εδώ, αυτοσχεδιάζει σε 2η φωνή!Στην κιθάρα, ο συθέτης και στιχουργός Ανέστος Τριανταφύλλου, τότε, 18-19 χρονών!Εμείς, λίγο μεγαλύτερες.Η φωτό. απο διακοπές στην Ύδρα (η...αρχιτεμπέλα, βαρέθηκε να βάλει το μαγιό της, να βουτήξει στη θάλασσα!)

Αρλέτα 1973 Γιά χαρά, διαστημάνθρωπε.





Όταν ο άνθρωπος πάτησε στο φεγγάρι, ο Ανέστος Τριανταφύλλου, μαθητής ακόμα, στο σχολείο, έγραψε αυτό το τραγούδι, που ηχογραφήσαμε αργότερα, στο σπίτι μου, στο μπομπινόφωνό μου, με την Αρλέτα, να μου κάνει δεύτερη φωνή.Άλλο ένα διαμαντάκι της νιότης μας, που διασώθηκε, χάρη στις παλιές μου μπομπίνες, που δέν είχαν καταστραφεί, μαζί με το πρόγραμμα της μπουάτ "Ταβάνια"!!Περιμένετε,άκολουθούν κι άλλα μπόλικα, τις επόμενες μέρες!Η φωτό με την Αρλέτα, είναι της ίδιας περιόδου, πάνω κάτω, κάποιο καλοκαίρι στις Σπέτσες, καλεσμένες της Ληδας Παπακωνσταντίνου.



KAI ΑΠΟ ΤΟ YOUTUBE

mingrelia music


Η κατάχτηση της Σελήνης απ' τον άνθρωπο το 1969, πυρπόλησε τη φαντασία του κόσμου, κυρίως των νέων παιδιών, όπως του Ανέστου Τρανταφύλλου, που ήταν ακόμα μαθητής στο σχολείο, όταν έγραψε αυτό το πολύ όμορφο κι ευαίσθητο τραγούδι, με τη νεανική του φαντασία! Τρία χρόνια αγότερα, μου το έφερε σπίτι μου, να το τραγουδήσω και να το μαγνητοφωνήσουμε στο μπομπινόφωνο.Η Αρλέτα, που ήταν κι αυτή σπίτι μου, μπήκε κι έκανε δεύτερη φωνή, ότι ήθελε.Ο Ανέστος έπαιξε την κιθάρα. Παίζαμε, βασικά και περνάγαμε την ώρα μας ευχάριστα, όπως συνηθίζαμε, άλλωστε.Σχεδόν....μισό αιώνα μετά, ανακάλυψα τυχαία τις παλιές μου μπομπίνες, στο πατάρι του πατρικού μου σπιτιού!!Τις ψηφιοποίησα και...ιδού, το αποτέλεσμα!Συγκινητικό, έ?

21 ΑΡΛΕΤΑ& χορωδία_Κάτω στης Μαργαρίτας τ΄αλωνάκι-Μπουάτ ΤΑΒΑΝΙΑ 1971-Ζωντανή ηχογράφηση.mp3





 H Martha Economopoulou είπε:


Μπουάτ ΤΑΒΑΝΙΑ, 1970-71- ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ, ζωντανή ηχογράφηση !!! Η Αρλέτα, συνοδεία 12μελούς χορωδίας απο ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ, φοιτητές του Deree College (τζάμπα, όλες οι εμφανίσεις τους ΚΑΙ οι πρόβες, όλα, απο ΜΕΡΑΚΙ!!), υπο τη διεύθυνση του 20χρονου, τότε, καλλιτεχνικού διευθυντή του προγράμματος της μπουάτ, Τάσου Καρακατσάνη, που παίζει και το πιάνο, τραγουδάει σε μιά εξαιρετική εκτέλεση ( για μένα, by far, η καλύτερη, απο όλες!!!), το γνωστό τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκη, απο τον Καπετάν Μιχάλη! (Δυστυχώς, ο τεχνικός, στην ψηφιοποίηση, έκοψε κατα λάθος, τα χειροκροτήματα!!)Η ηχογράφηση, απο εμένα, την ώρα του προγράμματος, σε μπομπινόφωνο, με ένα και μοναδικό, ...χάλια μικρόφωνο!Την μπομπίνα ανακάλυψα τυχαία στο...πατάρι του πατρικού μου σπιτιού, σχεδόν άθικτη και την ψηφιοποίησα το 2015, στο Στούντιο Κυριαζή, στο Χαλάνδρι.Το ηχογράφημα είναι κατοχυρωμένο, προς γνώσιν των...αδαών και δυστυχέστατα, δέν πρόλαβα να το πάω στην Αρλέτα, να το ακούσει, πρίν μπεί στην εντατική!

mingrelia music
Η παληά μου ζωντανή ηχογράφηση σε μπομπίνα  του  προγράμματος της μπουάτ ΤΑΒΑΝΙΑ(Μνησικλέους), όπου τραγουδούσα κι εγώ, αποδείχτηκε το ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ, απο παλιά, αυθεντική μπουάτ της Πλάκας, δεκαετίας '60-'70,  κατα τον κ.Γιώργο Παπαστεφάνου (αδιαμφισβήτητος γνώστης των πραγμάτων!!).Ο καλλιτεχνικός μας διευθυντής, που μας συνόδευε και στο πιάνο, ο Τάσος Καρακατσάνης (γύρω στα 20, τότε), είχε κάνει καταπληκτική δουλειά!!Είχε μαζέψει καμμιά 12αριά φοιτητές του Deree College, φίλους της κοπέλλας του που σπούδαζε εκεί, είχαν κάνει πολλές πρόβες στο σπίτι του και τους είχε φέρει στα ΤΑΒΑΝΙΑ, να μας συνοδεύουν ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ, τα Σαββατοκύριακα!!΄Τραγουδούσαμε, μεταξύ άλλων και τον Καπετάν Μιχάλη (Μ.Χατζιδάκη-Ν.Καζαντζάκη).Εδώ, συνοδεύουν την Αρλέτα  στης Μαργαρίτας τ' αλωνάκι


Κυριακή, Οκτωβρίου 08, 2017

ΑΡΛΕΤΑ (1945 -2017) Μια πηγαία, μαγική και ακατάταχτη καλλιτέχνις, που ποτέ δεν χάθηκε και ποτέ δεν λερώθηκε






Ο Αντώνης Μποσκοΐτης γράφει για το ''Παιδί της Γης'', ένα αριστουργηματικό αντιεμπορικό δίσκο σε μουσική Νότη Μαυρουδή Πηγή: www.lifo.gr






Γεννήθηκε στο Μεταξουργείο, ζούσε στην πλατεία Κυψέλης. Μικρή ήθελε να γίνει λούστρος, μετά άλογο. Ό,τι αγόρασε στη ζωή της το πλήρωσε με τραγούδια. M. HULOT 8.8.2017 Πηγή: www.lifo.gr





Από τον Νικόλα Σεβαστάκη 9.8.2017 Πηγή: www.lifo.gr












Τι είπε για την εκλιπούσα τραγουδοποιό ο γνωστός συνθέτης Πηγή: www.lifo.gr








Πηγή: www.lifo.gr








6. Πέθανε η Αρλέτα 
Η τραγουδοποιός έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 72 ετών, μετά από μήνες νοσηλείας 






7. Η τελευταία μεγάλη συνέντευξη της Αρλέτας, που συνοψίζει τη ζωή της 

Mια μεγάλη, ειλικρινής συνομιλία της σημαντικής ελληνίδας καλλιτέχνιδας που πέθανε σήμερα, με τον Αντώνη Μποσκοΐτη Πηγή: www.lifo.gr






8. Ένα αφιέρωμα στην ξεχωριστή, υπέροχη Αρλέτα που πέθανε σήμερα, μέσα από τα λόγια της 

4 συνεντεύξεις της στον Αντώνη Μποσκοΐτη + 
ένας αποχαιρετισμός από τον Σταμάτη Κραουνάκη 









Φωτ. Σπύρος Στάβερης 











10Η προσωπική δισκογραφία της Αρλέτας (1966 - 2009) 







Επίμετρο στην συνέντευξη της τραγουδίστριας που δημοσιεύστηκε πρόσφατα 9.6.2015 | 09:18 








23.11.2010 | 
Πάνος Μιχαήλ 
Πηγή: www.lifo.gr








Μια ζεστή βραδιά χαμηλότονου αισθαντικού τραγουδιού 






7.9.2015 | 11:57 Πηγή: www.lifo.gr

Η προσωπική δισκογραφία της Αρλέτας (1966 - 2009)




Κλικ Εδω:



Απο τον Αντωνη Μποσκο'ι'τη
Με αφορμή τη μεγάλη συνέντευξή της στο LIFO.gr Πηγή: www.lifo.gr
Πηγή: www.lifo.gr

Σάββατο, Οκτωβρίου 07, 2017

Αρλέτα ~ Παράπονο - «ΠΑΡΑΠΟΝΟ» των ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ και ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ στο ΠΕΡΟΚΕ 1988.

ΜΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ...

«ΠΑΡΑΠΟΝΟ» των ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ και ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ στο ΠΕΡΟΚΕ 1988.


Τι θέλεις απ’ τα νιάτα μου
που είναι πικραμένα
δεν ξέρεις τι θα πει καημός
τι θέλεις από μένα
Εγώ περπάτησα γυμνός
εγώ βαδίζω μόνος
μου `γινε ρούχο ο σπαραγμός
και σπίτι μου ο πόνος
Δεν ξέρεις τι `ναι μοναξιά
καρδιά που κλαίει τη νύχτα
όσα τραγούδια σου `γραψα
στην κρύα νύχτα ρίχ’ τα
Εγώ περπάτησα γυμνός
εγώ βαδίζω μόνος
μου `γινε ρούχο ο σπαραγμός
και σπίτι μου ο πόνος

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 18, 2017

ΑΡΛΕΤΑ: "Τον Γιώργη τον αισθάνομαι σαν παιδί μου".


Από τη 
ΔΗΜΗΤΡΑ ΔΑΡΔΑ


Ο τραγουδιστής Γιώργης Χριστοδούλου υπήρξε στη ζωή της σπουδαίας κυρίας του πενταγράμμου το «παιδί» που δεν απέκτησε ποτέ και λίγοι γνώριζαν τη σχέση που είχαν αναπτύξει.
Ενα 24ωρο πριν χτυπήσει πένθιμα η καμπάνα στο Α΄ Νεκροταφείο, ο νεαρός καλλιτέχνης μάζεψε λέξεις και εικόνες, γράφοντας το στερνό «αντίο» στο διαδίκτυο: «Το πάλεψες σχεδόν οκτώ μήνες κι είπαμε θα νικήσουμε κι αυτή τη φορά. Η αγάπη δεν χάνεται. Κάπου αλλού πάει, μεταμορφώνεται, αλλά δεν χάνεται. Αυτό και το ότι “η οικογένειά μας δεν είναι πάντα αυτή που γράφουν τα χαρτιά μας” μου το έμαθες εσύ, που ήσουν νονά μου στο τραγούδι και μητέρα μου στη ζωή. Θα βρεθούμε πάλι, θα βρισκόμαστε κάθε μέρα, κάθε λεπτό, όπως είχαμε συμφωνήσει. Ο γιος σου».
Το «μοναχοπαίδι» της, που όλους αυτούς τους μήνες βρισκόταν δίπλα της στο κρεββάτι του νοσοκομείου, της έβαζε ν’ ακούει μουσική ακόμη και τις τελευταίες ημέρες που οι γιατροί τη θεωρούσαν κλινικά νεκρή. «Βουρκώνω τώρα σαν θυμάμαι τον Γιώργη να μου ζητάει τραγούδια του Χατζιδάκι σε mp3. Της τα ’βαζε να τ’ ακούει στο νοσοκομείο όπου βρισκόταν, κάτι που την έκανε να χαμογελάει» αποκάλυψε σε ανάρτησή του ο Αντώνης Μποσκοΐτης, δημοσιογράφος και καλός φίλος της Αρλέτας.
Η σχέση της αείμνηστης δημιουργού και του νεαρού συνθέτη, τραγουδιστή και ηθοποιού άρχισε πριν από πολλά χρόνια, τότε που εκείνος ήταν μόλις 12 ετών! «Ημουν φαν της. Την άκουγα σαν τρελός, ήξερα όλα τα τραγούδια της απέξω και ανακατωτά. Μια μέρα βρήκα το τηλέφωνό της και της τηλεφώνησα. Πριν από αυτό, είχα πάει σε μια συναυλία που είχε κάνει στον Λυκαβηττό, πέρασα από το καμαρίνι της και μου έφτιαξε ένα αυτόγραφο. Θυμάμαι, είχε ζωγραφίσει πάνω στη φωτογραφία. Αυτό το αυτόγραφο το είχα κολλήσει πάνω στην ντουλάπα μου, στα αποδυτήρια και το θεωρούσα το πιο όμορφο πράγμα που μπορούσα να έχω» είχε δηλώσει σε συνέντευξή του, προσθέτοντας: «Νιώθω ότι αυτή η γνωριμία κι αυτή η σχέση είναι από τα πιο όμορφα δώρα που μου έχει κάνει η ζωή. Οι συζητήσεις μαζί της με διαμόρφωσαν».

ΤΙ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ Γιώργη Η ΙΔΙΑ Η ΑΡΛΕΤΑ ΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ...

"Αυτός είναι γιός μου. Είμαι η μαμά του γενικώς. Όχι μόνο στο τραγούδι. Τον Γιώργη τον αισθάνομαι σαν παιδί μου. Δεν θα ήταν τυχερός αν όντως ήμουν η μαμά του, γιατί δε νομίζω ότι κάνω πολύ για μαμά, αλλά τον αγαπώ όπως ακριβώς θα αγαπούσα ένα παιδί μου. Τα παιδιά μου είναι ο Γιώργης και η Σάννυ Μπαλτζή. Όταν έχεις περάσει αυτά που έχω περάσει εγώ, μετράς τους ανθρώπους αλλιώς. Είχα ένα σκυλάκι, το οποίο αγαπούσα πάρα πολύ και το οποίο έφυγε «πλήρης ημερών» πριν από δύο χρόνια, έζησε ως τα 19. Όταν αρρώστησα, τον φρόντιζε μια φίλη μου, αλλά έπρεπε να φροντίζει και εμένα, ποιόν να πρωτοπρολάβει; Και έτσι τον ανέλαβαν η Σάννυ και ο Γιώργης. Παρόλο που η Σάννυ είχε το μικρό παιδί της να φροντίσει, τον κράτησε δυο μήνες.  Αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ μου. Και μετά τον πήρε ο Γιώργης, που έμενε σε ένα σπίτι, όπου κανείς δεν ήθελε τον σκύλο. Τους αγνόησε και τον κράτησε έναν μήνα. Μετά έπρεπε να φύγει για λίγο και το σκυλάκι πήγε κάπου αλλού, όπου κόντεψε να πεθάνει. Γιατί το σκυλάκι ήθελε παρεούλα, δεν ήθελε μόνο φαί και νερό. Αυτό λοιπόν που έκαναν αυτά τα παιδιά για εμένα, ήταν πάρα πολύ σημαντικό."


Αρλέτα: Μια ολοκληρωμενη συνεντευξη εφ' ολης της υλης (σχεδον)

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012 16:49

Αρλέτα: "Απλώς μία κιθαρωδός και ολίγον τι ζωγράφος, που μένει στην πλατεία Κυψέλης"

Γράφτηκε από την  

Ένα νησί μέσα στην πόλη. Η Αρλέτα δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Αγαπημένη καλλιτέχνης και απέριττος άνθρωπος, ανήσυχο πνεύμα και σπάνιο ταλέντο. Μας καλωσόρισε στο σπίτι της, μας φίλεψε, μας άνοιξε την καρδιά της. Μας εντυπωσίασε με την δύναμη της σκέψης της και την ειλικρίνεια της έκφρασής της. Παρακάτω ακολουθεί η συνέντευξη που μας παραχώρησε και γι'αυτό (και όχι μόνο) την ευχαριστούμε θερμά!


-Πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με τη μουσική;

Δεν είμαι μουσικός, απλά «παίζω τραγούδια». Πράγμα που συνέβη τελείως τυχαία, δεν ήταν μέσα στις προθέσεις μου ποτέ. Αλλά όταν συνέβη 'με πήρε και με σήκωσε'. Υπεύθυνος γι' αυτό ήταν ο Γιώργος Παπαστεφάνου. Αυτός φταίει δεν φταίω εγώ. Εγώ μπήκα στο τραγούδι κατά λάθος και έμεινα από αφηρημάδα. Μπορεί να ακούγεται αστείο, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.

-Η οικογένειά σας τι ρόλο έπαιξε σε αυτό;

Η οικογένειά μου δεν είχε παίξει κάποιο ρόλο στην ενασχόλησή μου με το τραγούδι. Ο πατέρας μου ήταν πολύ υπέρ, από αυτόν έμαθα να τραγουδώ. Ήταν γιατρός αλλά και πάρα πολύ ωραίος τραγουδιστής.  Η μητέρα μου ποτέ δεν μου το συγχώρεσε. Ήθελε να σπουδάσω κάτι πιο «θετικό». Οποιοδήποτε πανεπιστήμιο εκτός της σχολής Καλών Τεχνών ή του τραγουδιού.  Ειδικά για το τραγούδι δεν ήταν καθόλου υπέρ....


Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 13, 2017

Την Κυριακή το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την Αρλέτα

Την Κυριακή το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την Αρλέτα

Στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών


Αναμένεται αρκετοί φίλοι, συγγενείς και συνεργάτες να τιμήσουν τη μνήμη της, καθώς δεν κατάφεραν να την αποχαιρέτησαν στο «τελευταίο αντίο»


Την Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου, θα τελεστεί το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την αξέχαστη Αρλέτα. Η λειτουργία θα γίνει στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, και αναμένεται αρκετοί φίλοι, συγγενείς και συνεργάτες να τιμήσουν τη μνήμη της, καθώς δεν κατάφεραν να την αποχαιρέτησαν στο «τελευταίο αντίο». 


Η τραγουδοποιός άφησε την τελευταία της πνοή, την Τρίτη 8 Αυγούστου, σε ηλικία 72 χρονών, μετά από σοβαρά προβλήματα που είχε με την υγεία της. Ένα μήνα πριν φύγει από τη ζωή μεταφέρθηκε από την εντατική του «Αγία Όλγα» στην εντατική του Ευαγγελισμού. Μέχρι και την τελευταία στιγμή δεν έχασε ποτέ την αισιοδοξία της. Αισθανόταν δυνατή, ένιωθε πως θα καταφέρει όμως ο οργανισμός της την... πρόδωσε. 

http://www.protothema.gr/greece/article/712617/tin-kuriaki-to-saradaimero-mnimosuno-gia-tin-arleta-/

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 11, 2017

ΓΙΩΡΓΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ... Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Γιώργης Χριστοδούλου live - Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά

 

Η ΤΡΥΦΕΡΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΤΟ ΧΘΕΣ..

www.giorgismusic.com / Από το μουσικό project "Καντάδα" στην εκπομπή του Αλέξανδρου-Ρωμανού Λιζάρδου "Art Ert".Στο ακορντεόν ο Χάρης Σταυρακάκης. (μουσ.:Γιάννης Κυπαρίσσης - στίχοι: Χρήστος Γιαννακόπουλος)

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΡΛΕΤΑΣ ΓΙΑΤΙ... ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΣΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΑΠΟΥΣΕ... ΔΙΠΛΑ ΤΗΣ, ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ...
ΑΥΤΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΝΑ ΑΠΟΤΕΦΡΩΘΕΙ ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ... 

Σ' ΑΓΑΠΑΩ ΓΙΩΡΓΗ!

Παρασκευή, Αυγούστου 25, 2017

ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ - Αρλέτα

Το Παρασκήνιο 
(Στίχοι/μουσική: Αρλέτα) 





  Ότι από πρώτα καλά ετοιμασμένο 
και προβαρισμένο κι αν παίξεις 
λαμπρός ηθοποιός λουσμένος στο φως 
γοητεία και τέχνη μαστοριά καλλιτέχνη 
μακιγιάζ και κοστούμι 

 Στο κέντρο του κόσμου το ρόλο σου παίξε 
το γέλιο το κλάμα στις λέξεις 
η σκηνή σε ζεσταίνει 
σ’ αγκαλιά ζε σε ραίνει 
με λουλούδια με χρήματα 
με χειροκροτήματα σ’ ουρανούς σε πηγαίνει 

 Μα η αλήθεια γλυκιά ή πικρή παρασκήνιο είναι ψυχή μου 
κρύψου όσο θέλεις μα κάποια στιγμή η αυλαία θ ανοίξει 
θα σ’ αποκαλύψει 
τότε παίξε αν μπορείς αν μπορείς 

 Στα χρώματα πάντα να παίζει η μπάντα 
τραγούδια γι’ αγάπες και μίση 
ντυμένος κουρέλια ντυμένος μετάξι 
βασιλιάς και ζητιάνος πολισμάνος και κλέφτης 
στρατηγός και φαντάρος 

 Στα πόδια σου ο κόσμος ο όμορφος κόσμος 
κι εσύ λαμπερός μες τη μέση 
η νύχτα σε κλέβει η μέρα ζηλεύει 
των θεών χαϊδεμένος της ζωής κερδισμένος 
εραστής ερωμένος 

 Μα η αλήθεια γλυκιά ή πικρή 
παρασκήνιο είναι ψυχή μου 
κρύψου όσο θέλεις μα κάποια στιγμή 
η αυλαία θα κλείσει μοναχό θα σ’ αφήσει 
τότε παίξε αν μπορείς αν μπορείς 



Με αυτό το δικό της φανταστικό τραγούδι αρχίζουν οι Δέκα και Μία νύχτες στο Περοκέ Ένα τραγούδι «αμείλικτης» ενδοσκοπησης για το παρασκήνιο ενός λαμπερού κόσμου όπου ο Καλλιτέχνης ζει την μαγεία της σκηνής μα η αλήθεια του παραμονεύει υπενθυμίζοντας του την μοναξιά της ζωής του, της ζωής όλων μας. Η ποιητική ενός κόσμου που ενώ προσπαθεί να ξορκίσει με τη λάμψη του την σκληρή πραγματικότητα της ζωής όλων εμάς, στο παρασκήνιό του δεν παύει να μετρά τα πράγματα με τα ίδια ανθρώπινα μέτρα και σταθμά. Παγιδευμένος μέσα στην σκηνή που ο κόσμος τον απομονώνει έρχεται αντιμέτωπος με την δική του ευαίσθητη και εύθραυστη πραγματικότητα. Τέλειο!!!

ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΙΣ 06/10/2006...

Σάββατο, Αυγούστου 12, 2017

H Aξιοθέα Λευκωσιας αποχαιρετά την Aρλέτα

Το Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Κύπρου με ανακοίνωσή του αποχαιρετά την Αρλέτα, την σπουδαία ερμηνεύτρια που απεβίωσε στις 8 Αυγούστου. 

Το κείμενο δημοσιεύεται αυτούσιο:

Έφυγε χτες [σ.σ. 8 Αυγούστου] μια κορυφαία ερμηνεύτρια της περιόδου του «Nέου Kύματος» που η Aξιοθέα είχε την τιμή και τη χαρά να τη φιλοξενήσει στο πολιτιστικό φεστιβάλ της, το Πολιτιστικό Φεστιβάλ του Πανεπιστημίου της Kύπρου, σε δύο αξέχαστες συναυλίες.

H αγάπη που της έδειξε το κυπριακό κοινό, το δικό της κοινό, ήταν μοναδική. Δύο βραδιές με την Aξιοθέα ξέχειλη από θαυμαστές και θαυμάστριες της Aρλέτας δεν έφτασαν για να ξεδιψάσει η επιθυμία όσων φίλων της ανεπανάληπτης τέχνης της ζητούσαν επίμονα να τη φέρουμε στην Kύπρο.

Ήταν Σεπτέμβριος του 1999, όταν η Aρλέτα έφτασε στην Kύπρο μαζί με τη φίλη της Άννα Σταματοπούλου, κρατώντας στα χέρια της, εκτός από τη μαγική κιθάρα της και το βιβλίο της «Aπό πού πάνε για την Άνοιξη;» που είχε κυκλοφορήσει πριν από δύο χρόνια (Kαστανιώτης 1997). H Aρλέτα γέμισε επί δύο βράδια (24 και 25 Σεπτεμβρίου) την Aξιοθέα με μεθυστικές μελωδίες. O χώρος, το εσωτερικό τοπίο, η αύρα του Aρχοντικού της πήγαν θαυμάσια, ταίριαξαν στην ψυχοσύνθεσή της, «στην ήρεμη θλίψη της», όπως χαρακτηρίστηκε ο τρόπος της να μην γίνεται μελοδραματική μολονότι τραγουδούσε και έγραφε για πράγματα που είχαν σχέση με τη φθορά των σχέσεων, τις διαψεύσεις και τις ματαιώσεις. Όσοι φίλοι και θαυμαστές της  βρέθηκαν τα δύο εκείνα βράδια στην Aξιοθέα αποζημιώθηκαν πλήρως.



Σήμερα που ακούσαμε το θλιβερό μαντάτο για την παντοτινή αποδημία της, τη φέρνουμε στο μυαλό μας έτσι όπως ήταν, με τη φρεσκάδα, τη ζωηράδα και το λεπτό χιούμορ της που το γευτήκαμε κατά τις τέσσερις μέρες που τη φιλοξενήσαμε στη Λευκωσία. Kαι θα τη θυμόμαστε πάντα ως μια γνήσια, αυθεντική ερμηνεύτρια των αισθήσεων και των αισθημάτων της γενιάς μας και της εποχής μας. Tης εποχής που το «Nέο Kύμα» επέβαλε στο χώρο του λαϊκού τραγουδιού την άνοιξη της ποίησης και της αχειροποίητης μουσικής.

H Aξιοθέα την αποχαιρετά κρατώντας στη μνήμη της τα ωραία άνθη της ομορφιάς και των λεπτών αισθημάτων που της πρόσφερε. Kαλό σου ταξίδι Aρλέτα, εκεί που πας, στα δώματα του ουρανού, θα σε περιμένει η λεπτή αρμονία των ήχων, αυτή που υπηρέτησες με αφοσίωση και πάθος σε όλη τη γήινη ζωή σου.

Μιχαλης Πιερης